Chulabhorn Walailak di Thailandia

principessa thailandese
Chulabhorn Walailak di Thailandia
Princess Chulabhorn of Thailand in 2020 (2).jpg
La Principessa Chulabhorn Walailak di Thailandia nel 2020
Principessa Srisavangavadhana
Royal Flag of Princess Chulabhorn Walailak.png Royal Monogram of Princess Chulabhorn Walailak.svg
In carica dal 5 maggio 2019
Nome completo thailandese: สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี
italiano: Chulabhorn Walailak Agrarajakumari di Thailandia
Trattamento Sua Altezza Reale
Altri titoli Principessa di Thailandia
Nascita Bangkok, Regno di Thailandia, 4 luglio 1957 (65 anni)
Dinastia Chakri
Padre Bhumibol Adulyadej di Thailandia
Madre Sirikit Kitiyakara
Consorte Virayudh Tishyasarin (m. 1982-1996 div.)
Figli Principessa Siribha Chudabhorn
Principessa Aditayadorn Kitikhun
Religione Buddismo Theravada
Firma ลายพระอภิไธย สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี.jpg

Chulabhorn Walailak di Thailandia (Thai: จุฬาภรณวลัยลักษณ์[; Bangkok, 4 luglio 1957) è una principessa thailandese, figlia minore del re Rama IX e della consorte regina Sirikit, e sorella dell'attuale re Rama X.

BiografiaModifica

Nascita e primi anniModifica

La Principessa Chulabhorn Walailak è nata il 4 luglio 1957 a Bangkok, capitale del Regno di Thailandia. È la quarta figlia del Re Bhumibol Adulyadej di Thailandia (Rama IX) e di sua moglie, la Regina Sirikit Kitiyakara.

La Principessa Chulabhorn Walailak ha due sorelle e un fratello: la Principessa Ubolratana Rajakanya (nata nel 1951), l'attuale Re Vajiralongkorn (nato nel 1952), e la Principessa Sirindhorn (nata nel 1955).

StudiModifica

La principessa Chulabhorn ha studiato chimica e si è laureata nel 1979 presso la Facoltà di Scienze dell'Università di Kasetsart. Ha continuato a studiare Scienze all'Università di Mahidol, dove ha conseguito il dottorato nel 1985.

È fortemente coinvolta nella promozione della ricerca scientifica e assegna regolarmente premi e riconoscimenti. Ha ricoperto la carica di docente ospite di chimica presso l'Università di Mahidol. È anche presidente della Istituto di ricerca Chulabhorn, così chiamato in suo onore. È stata premiata con una medaglia dall'UNESCO[1] per i suoi sforzi nel promuovere la collaborazione scientifica nel 1986 ed è stata la prima asiatica ad essere invitata ad aderire alla "Royal Society of Chemistry" nel Regno Unito come Membro Onorario[2]

MatrimonioModifica

Nel 1981 la Principessa Chulabhorn Walailak sposò Virayudh Tishyasarin, un membro della Kongthap Akat Thai e cittadino comune. Secondo le tradizioni reali, avrebbe perso il suo titolo dopo aver sposato un uomo di rango inferiore. Tuttavia, suo padre le concesse un permesso speciale per mantenere il trattamento di Altezza Reale, il titolo principesco e quello di "Saopha". La coppia ebbe due figlie e divorziò nel 1996.

SaluteModifica

MalattiaModifica

La Principessa Chulabhorn Walailak ha rivelato di soffrire di una malattia autoimmune e ha continuato a lavorare come membro della famiglia reale[3].

Primo interventoModifica

Il 6 novembre 2015, è stato annunciato dalla Casa Reale che la Principessa Chulabhorn Walailak aveva subito un intervento chirurgico per un tumore nel colon[4].

Secondo interventoModifica

Il 19 maggio 2016 la Casa Reale ha annunciato che la Principessa soffre di pancreatite. È stata nuovamente operata il 20 maggio 2016 a causa di un tumore[5].

Nuovo titoloModifica

 
La Principessa Chulabhorn (aiutata a camminare), insieme alla sorella Sirindhorn e alla figlia Siribhachudabhorn durante il conferimento dei nuovi titoli

Il 5 maggio 2019 il nuovo Re Vajiralongkorn, suo fratello, le ha conferito il titolo di Principessa Srisavangavadhana (in thailandese: สมเด็จพระเจ้าน้องนางเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี)[6].

DiscendenzaModifica

La Principessa Chulabhorn Walailak e il suo ex marito Virayudh Tishyasarin hanno due figlie:

  1. Principessa Siribha Chudabhorn (in thailandese: สิริภาจุฑาภรณ์; nata a Bangkok l'8 ottobre 1982);
  2. Principessa Aditayadorn Kitikhun (in thailandese: อทิตยาทรกิติคุณ; nata a Bangkok il 5 maggio 1984).

AscendenzaModifica

Genitori Nonni Bisnonni Trisnonni
Chulalongkorn (Rama V) * Mongkut (Rama IV) *  
 
Debsirindra  
Mahidol Adulyadej, Principe di Songkhla  
Savang Vadhana Mongkut (Rama IV) *  
 
Piam Sucharitakul  
Bhumibol Adulyadej (Rama IX)  
Chu Chukramol Chum Chukramol  
 
 
Sangwan Talapat  
Kham Chukramol  
 
Pha  
Principessa Chulabhorn Walailak  
Kitiyakara Voralaksana, I Principe di Chanthaburi Chulalongkorn (Rama V) *  
 
Uam Bisalayabutra  
Nakkhratra Mangkala, II Principe di Chanthaburi  
Principessa Apsarasaman Devakula Devan Uthaivongse, Principe Devavongse Varoprakarn  
 
Yai Sucharitakul  
Sirikit Kitiyakara  
Sadan Snidvongs Principe Sai Sanidvongs  
 
Khian Sasisamit  
Bua Snidvongs  
Bang Bunyathon Ruai Bunyathon  
 
Wae Na Bangxang  
 

Stemma, titoli e trattamentoModifica

StemmiModifica

Titoli e trattamentoModifica

  • 4 luglio 1957 – 5 maggio 2019: Sua Altezza Reale la Principessa Chulabhorn Walailak Agrarajakumari di Thailandia
  • dal 5 maggio 2019: Sua Altezza Reale la Principessa Chulabhorn Walailak Agrarajakumari di Thailandia, Principessa Srisavangavadhana

OnorificenzeModifica

Onorificenze thailandesiModifica

  Dama di Gran Croce dell'Ordine di Chula Chom Klao
«[7]»
— 1975
  Dama dell'Ordine delle Nove Gemme
«[8]»
— 1993
  Dama dell'Ordine della Casata Reale di Chakri
«[9]»
— 1974
  Dama di Gran Cordone dell'Ordine dell'Elefante Bianco
«[10]»
— 1981
  Dama di Gran Cordone dell'Ordine della Corona
«[10]»
— 1981
  Dama di Gran Croce dell'Ordine del Direkgunabhorn
«[11]»
— 1995
  Membro dell'Ordine di Ramkeerati
«[12]»
— 2007
  Medaglia di salvaguardia di Freeman
«[13]»
— 1975
  Medaglia al servizio sui confini
«[14]»
— 1994
  Medaglia dell'Imperatore Malala
«[15]»
— 2006
  Medaglia di apprezzamento della Croce Rossa
— 1982
  Medaglia Reale dell'investitura del Re Rama X di Thailandia
«[6]»
— 2019
  Medaglia dell'incoronazione del Re Rama X di Thailandia
«[9]»
— 2019

Onorificenze straniereModifica

  Cavaliere di Gran Croce dell'Ordine di Orange-Nassau
— 19 gennaio 2004[16]
  Dama di Gran Croce Onoraria dell'Ordine reale vittoriano
— 26 settembre 1996
  Dama di Gran Cordone dell'Ordine della Corona Preziosa
— 26 settembre 1991
  Cavaliere dell'Ordine dei Serafini
— 25 febbraio 2003
  Membro dell'Ordine del Sovrano Benevolo
— 12 dicembre 1984[17]
  Cavaliere di Gran Croce dell'Ordine di Isabella la Cattolica
— 13 novembre 1987[18]
  Dama di Gran Croce dell'Ordine al merito per servizio distinto
— 22 febbraio 2000[19]

NoteModifica

  1. ^ Chulabhorn Research Institute, su Cri.or.th. URL consultato il 30 marzo 2016 (archiviato dall'url originale il 5 marzo 2016).
  2. ^ Membership and professional community, in Rsc.org. URL consultato il 30 marzo 2016.
  3. ^ Samaphon.blogspot.com: ฟ้าหญิงจุฬาภรณ์ฯ ทรงเผย ประชวรเป็นโรคพุ่มพวง (โรคแพ้ภูมิตัวเอง )
  4. ^ เจ้าฟ้าหญิงจุฬาภรณ์ พระอาการดีขึ้น คณะแพทย์ให้เสด็จออกจากโรงพยาบาลได้
  5. ^ เจ้าฟ้าหญิงจุฬาภรณ์ ประชวร เสด็จประทับ รพ.วิชัยยุทธ ฉ.1
  6. ^ a b (TH) ประกาศสถาปนา (PDF), in ราชกิจจานุเบกษา, vol. 136, 15ข, 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2562, p. 6.
  7. ^ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์จุลจอมเกล้า, เล่ม ๙๒, ตอน ๙๕ ง ฉบับพิเศษ, ๑๖ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๑๘, เล่ม ๑๒
  8. ^ ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๑๑๐, ตอน ๘๐ ฉบับพิเศษ, ๒๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๓๖, หน้า ๑
  9. ^ a b ราชกิจจานุเบกษา, แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องขัตติยราชอิสริยาภรณ์, เล่ม ๙๑, ตอน ๑๔๑ ง ฉบับพิเศษ, ๑๗ สิงหาคม พ.ศ. ๒๕๑๗, หน้า ๑
  10. ^ a b แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ (สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี) , เล่ม ๙๘, ตอน ๒๐๖ ง ฉบับพิเศษ, ๑๗ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๒๔, หน้า ๓๙
  11. ^ ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์ (เครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นที่สรรเสริญยิ่งดิเรกคุณาภรณ์ ปฐมดิเรกคุณภรณ์ จำนวน ๘ พระองค์), เล่ม ๑๑๒, ตอน ๑๗ ข เล่มที่ ๐๐๓, ๔ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๓๘, หน้า ๑
  12. ^ ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันเป็นสิริยิ่งรามกีรติ ลูกเสือสดุดีชั้นพิเศษ (จำนวน ๑๒ ราย), เล่ม ๑๒๔, ตอน ๔ ข, ๒ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๕๐, หน้า ๑
  13. ^ ราชกิจจานุเบกษา,แจ้งความสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญพิทักษ์เสรีชน, เล่ม ๙๒, ตอน ๘ ง ฉบับพิเศษ, ๑๕ มกราคม พ.ศ. ๒๕๑๘, หน้า ๑
  14. ^ ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญราชการชายแดน, เล่ม ๑๑๑, ตอน ๗ ข, ๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๕๓๗, หน้า ๑
  15. ^ ราชกิจจานุเบกษา, ประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี เรื่อง พระราชทานเหรียญจักรพรรดิมาลา (สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี), เล่ม ๑๒๓, ตอน ๒๕ ข, ๒๙ ธันวาคม พ.ศ. ๒๕๔๙, หน้า ๑
  16. ^ Alamy (JPG), su c7.alamy.com.
  17. ^ Omsa.org
  18. ^ Bollettino Ufficiale di Stato (PDF), su boe.es.
  19. ^ R.S. No. 105-20

Altri progettiModifica

Controllo di autoritàVIAF (EN58042467 · ISNI (EN0000 0000 6366 0090 · LCCN (ENn85072772 · GND (DE1067831924 · WorldCat Identities (ENlccn-n85072772
  Portale Biografie: accedi alle voci di Wikipedia che trattano di biografie